„W świecie nowych napięć geopolitycznych Europa Środkowa staje przed prostym wyborem: albo stanie się zapleczem cudzych strategii, albo zbuduje własną” – oceniali uczestnicy Polsko-Czeskiego Seminarium Inwestycyjnego.

19 maja 2026 r. w siedzibie Instytutu Sobieskiego na warszawskim Powiślu odbyło się Polsko-Czeskie Seminarium Inwestycyjne poświęcone przyszłości współpracy gospodarczej w Europie Środkowej. W spotkaniu uczestniczyli przedstawiciele biznesu, finansów, przemysłu oraz środowisk eksperckich z Polski i Czech. Rozmowy koncentrowały się wokół pytania o to, jak w warunkach rosnącej niestabilności geopolitycznej, presji konkurencyjnej i transformacji technologicznej zbudować silniejszą pozycję regionu w Europie.

Seminarium zostało zorganizowane w formule Chatham House Rule, co umożliwiło otwartą i praktyczną dyskusję nad najważniejszymi wyzwaniami stojącymi przed Europą Środkową. Uczestnicy wielokrotnie podkreślali, że Warszawa i Praga posiadają potencjał, by wspólnie stać się jednym z kluczowych hubów przemysłowych i technologicznych kontynentu. Warunkiem jest jednak odejście od myślenia wyłącznie w kategoriach narodowych i budowa bardziej skoordynowanej strategii regionalnej.

W centrum rozmów znalazła się kwestia reindustrializacji oraz budowy silniejszych mechanizmów współpracy gospodarczej pomiędzy państwami regionu. Uczestnicy wskazywali, że szczególną rolę mogą odegrać małe i średnie przedsiębiorstwa z Europy Środkowej, które coraz częściej dysponują potencjałem do ekspansji międzynarodowej, lecz nadal napotykają bariery regulacyjne, finansowe i infrastrukturalne. Podkreślano również potrzebę większego zaangażowania regionalnych instytucji finansowych w tworzenie instrumentów wspierających rozwój nowoczesnego przemysłu i inwestycji strategicznych.

Istotnym tematem była także współpraca infrastrukturalna, zwłaszcza w obszarze transportu i kolei dużych prędkości. Wskazywano, że rozwój nowoczesnych połączeń transportowych pomiędzy państwami regionu powinien być postrzegany nie tylko jako projekt infrastrukturalny, lecz również jako element budowania odporności gospodarczej i integracji przemysłowej Europy Środkowej. Uczestnicy zwracali uwagę, że inwestycje w logistykę i mobilność mogą stać się jednym z najważniejszych impulsów rozwojowych dla regionu w kolejnych latach.

Dużo miejsca poświęcono również sektorowi dual-use oraz bezpieczeństwu gospodarczemu. W trakcie rozmów podkreślano, że państwa regionu stoją dziś przed koniecznością budowy własnych kompetencji technologicznych w obszarach strategicznych, takich jak energetyka, cyberbezpieczeństwo, infrastruktura krytyczna czy nowoczesne technologie przemysłowe. Uczestnicy wskazywali, że bezpieczeństwo gospodarcze i odporność strategiczna stają się dziś równie ważne jak tradycyjne wskaźniki wzrostu gospodarczego.

Seminarium zakończyło się zgodą co do potrzeby budowy trwalszych mechanizmów współpracy pomiędzy Polską i Czechami oraz szerzej – państwami Europy Środkowej. Uczestnicy podkreślali, że region potrzebuje dziś bardziej ambitnej polityki przemysłowej, większej koordynacji inwestycyjnej i wspólnej wizji rozwoju. Jak zaznaczano podczas dyskusji, przyszłość Europy Środkowej będzie zależała nie tylko od zdolności reagowania na kryzysy, ale przede wszystkim od umiejętności wspólnego definiowania własnych strategicznych interesów.